در بستر آسماني خسته و دلگير،
در ته خط خطي روز،
ستاره اي کوچک زاده شد
- ستاره يک چشم تماشاست
از عالم تاريکي
بر هستي يک نور -
در اين شب تاريکي خبر از نور کلامي نيست،
پلک انتظارش خسته، سطرهاي آسمان خالي
ستاره ها باقي گرد قطبي گردان،
او از شوق ديدن و بوييدن يک پرتو، حيران
و در انتظار تماشا تمام شب را بيدار به سطرهاي سياه آسمان نگاه مي کند
که چون پرتو حرفي نور نوشتن گيرد
آسمان را به آتش بکشد
و آسمان سياه، اين دفتر گرد،
تا به تماشا چاره اي جز چرخش خالي سطرها ندارد
مي رود تا به افق تا لب بسته خاموشي
تا نشيند دم در، چشم به راه
که ندايي در تابش گفتن، رو به آن چشم تماشا مي گويد:
«ستاره درخشان طلوع
طلوع در انتظار تو بود
در "وسعت بي واژه"ي صبح
خورشيد را به تماشا بنشين» ...
----------------------
پ.ن: اين متن خيلي قشنگ تر بود. دست کاريش کردم به اين روز افتاد. متن من نيست ولي مال منه.